
O στιγμιαίος καφές σε σκόνη, είναι το προϊόν του καφέ το οποίο με λίγο νερό διαλύεται τέλεια απελευθερώνοντας όλο το άρωμα που περικλείει. Με την μορφή και την χρήση που τον γνωρίζουμε σήμερα, λανσαρίστηκε την 1 Απριλίου του 1938, από την ελβετική εταιρία Nestlé με το εμπορικό όνομα Nescafé, παράγωγο των λέξεων Nestlé και Café.Η διάδοση του στιγμιαίου καφέ οφείλεται κυρίως στο πλεονέκτημα της απλότητας με την οποία μπορεί να παρασκευαστεί από τον καταναλωτή σε σχέση με τους άλλους τύπους καφέ. Ο στιγμιαίος καφές πωλείται σε σκόνη ή κόκκους, αεροστεγώς συσκευασμένος σε γυάλινα βαζάκια ή μεταλλικά κουτιά, με τις οδηγίες παρασκευής συνήθως τυπωμένες στην συσκευασία.

Η παραγωγική διαδικασία είναι κοινή με όλα τα είδη του καφέ, μέχρι και το στάδιο της άλεσης. Επιλέγουμε το χαρμάνι, καβουρδίζουμε και αλέθουμε τον καφέ. Τότε ο αλεσμένος καφές είναι έτοιμος για τον καταναλωτή, για να τον εκχυλίσει βράζοντας τον καφέ στο μπρίκι, είτε με την χρήση καφετιέρας με φίλτρο, είτε με την χρήση μηχανής espresso, ούτως ώστε να φτιάξει μια κούπα καφέ.
Στην περίπτωση του στιγμιαίου καφέ, η εκχύλισης γίνεται στο εργοστάσιο παραγωγής του στιγμιαίου καφέ, όπου φιλτράρεται οχτώ φορές. Φιλτράρισμα που δεν γίνεται σε κανένα άλλο είδος καφέ και με αυτό τον τρόπο καταρίπτει τον μύθο ότι ο στιγμιαίος καφές είναι κατώτερης ποιότητας.
Αφού λοιπόν φιλτραριστεί, συλλέγεται το απόσταγμα του σε ειδικής κατασκευής δεξαμενές, για να γίνει η ξήρανση του, με δύο τρόπους. Με ξήρανση με θέρμανση, (Spray drying) όπου το εκχύλισμα υπό μορφή λεπτών σταγονιδίων θερμαίνεται πάνω από την θερμοκρασία βρασμού οπότε το νερό εξατμίζεται και παραμένει ο καφές σαν σκόνη και είναι ο καφές που συνήθως χρησιμοποιείται στις καφετέριες και με ξήρανση με ψύξη, (Freeze drying) όπου το εκχύλισμα ψύχεται κάτω από την θερμοκρασία πήξεως και στερεοποιείται. Στην συνέχεια θερμαίνεται υπό κενό και το νερό γίνεται απευθείας ατμός αφήνοντας τον διαλυμένο καφέ ως στερεό. Στην συνέχεια τρίβεται και πηγαίνει για συσκευασία και είναι ο καφές σε κόκκους που χρησιμοποιείται στα περισσότερα σπίτια. Απολαύστε λοιπόν τον στιγμιαίο σας καφέ, άφοβα
Οκτώβριος 31, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Στιγμιαίος καφές |
frappe, φραπέ, Στιγμιαίος καφές |
10 Σχόλια

Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό τόπο που ονομαζόταν Αιθιοπία - ή ίσως Αβησσυνία, εξάλλου μιλάμε για περισσότερα από χίλια χρόνια πριν - ζούσε ένας νέος βοσκός που ονομαζόταν Kaldi. Σύμφωνα με όλες τις ιστορίες και μαρτυρίες (και πιστέψτε με είναι αρκετές, μιας και η ιστορία έχει ειπωθεί πάρα πολλές φορές) ο Kaldi ήταν ένας αρκετά υπεύθυνος νεαρός, ο οποίος δεν έκανε ή έλεγε ανοησίες όπως οι υπόλοιποι συνομήλικοι του.
Κάθε απόγευμα ο Kaldi άφηνε ελεύθερα τα κατσίκια του για να βοσκήσουν μόνα τους, στον λόφο που ήταν δίπλα στο χωριό του και το απόγευμα αυτά επέστρεφαν στο σπίτι. Αυτό βεβαίως, απαιτούσε και την υπευθυνότητα των κατσικιών. Ήταν μεγάλη απόφαση το να αφήνει κάποιος ελεύθερα τα ζώα του και να περιμένει κάθε απόγευμα να γυρίσουν μόνα τους πίσω. Κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κουτό.
Ένα απόγευμα λοιπόν, τα κατσικάκια δεν επέστρεψαν σπίτι. Ο νεαρός της ιστορίας μας, χωρίς αμφιβολία αισθάνθηκε λίγο κουτός και βγήκε για να αναζητήσει τα ζώα του. Έψαχνε όλη νύχτα και τελικά τις πρώτες πρωινές ώρες τα βρήκε, να τρώνε τα φύλλα και τους καρπούς ενός μικρού δέντρου και να τριγυρνάνε συνεχώς γύρω του. Τόσο έντονη ήταν η υπερκινητικότητα τους, που νόμιζες ότι χόρευαν.

Σχεδόν αμέσως συνειδητοποίησε ότι θα πρέπει να φταίνε οι καρποί αυτού του δέντρου, για την συμπεριφορά των κατά τα άλλα υπεύθυνων ζώων του και ξεχνώντας τα όσα τον είχε συμβουλεύσει η μητέρα του για τις άγνωστες σε αυτόν τροφές και την πιθανή επικινδυνότητα τους, ο Kaldi δοκίμασε μερικούς από τους μικρούς κόκκινους καρπούς του δέντρου. Μετά από λίγο, συνόδευε τα κατσίκια του στο χορό.

Την ίδια σχεδόν στιγμή, πάντα με τους μύθους, ένας ευγενής και μορφωμένος ιμάμης πέρναγε από εκεί και ήταν μάρτυς της σκηνής. Βλέποντας τον χορό του Kaldi και των ζώων του, πήρε μερικούς από τους μαγικούς καρπούς και επέστρεψε σπίτι του γεμάτος περιέργεια για να τους μελετήσει. Στα πειράματα του λοιπόν, καβούρδισε και στην συνέχεια έβρασε τους καρπούς του δέντρου, δοκιμάζοντας μετά το παραγόμενο ρόφημα.

Μοιράστηκε με τους υπόλοιπους μοναχούς τα αποτελέσματα των ερευνών του και από εκείνο το σημείο και μετά, δεν κοιμόταν πια κανένας τους κατά την διάρκεια των προσευχών! Κάπως έτσι λοιπόν, διαδόθηκε η φήμη και το ρόφημα του καφέ από τόπο σε τόπο, δημιουργώντας έναν πιο ευχάριστο και ‘ξύπνιο’ κόσμο.
Τι έγινε όμως με τον Kaldi; Πιθανώς αυτός και τα κατσικάκια του, χορεύουν ακόμη…

Οκτώβριος 28, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Coffee |
coffee history, Κάλδης, ιστορία του καφέ |
5 Σχόλια
Λοιπόν… μετά από πρόσκληση που μου έκανε o mr. alej http://tomorrowcanwait.wordpress.com θα σας δείξω και εγώ τις αγαπημένες μου κούπες-σκεύη που έχω σερβίρει τα ροφήματα μου στους πανελλήνιους διαγωνισμούς για τον καφέ….
Η πρώτη κούπα (που λέει ο λόγος) είναι αυτό ακριβώς που βλέπετε… δοκιμαστικοί σωλήνες!

Την επόμενη χρονιά, για να μην χαλάσω την παράδοση, σέρβιρα τους καφέδες μου σε κάτι πιο normal… σε μικρά βαζάκια λουλουδιών!

Φέτος θα σερβίρω σε … ?
Με την σειρά μου και εγώ λοιπόν για να συνεχιστεί αυτό το blog game θα προσκαλέσω το Nio, τον Stelio και όποιον άλλο θέλει, να μας δείξει τις αγαπημένες του κούπες, μέσα από το προσωπικό του blog.
Οκτώβριος 24, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Blogοπαίχνιδα |
|
7 Σχόλια
Η διαφημιστική καμπάνια των Starbucks, περιλαμβάνει κατά καιρούς πολύ έξυπνες ιδέες και συνεργασίες όπως αυτή με την Orbit:

αλλά και πάρα μα πάρα πολύ κουτές όπως η παρακάτω φωτογραφία, η οποία δεν σηκώνει καν σχολιασμό και σίγουρα έγινε με σκοπό να προκαλέσει και να ασχοληθούν τα μέσα επικοινωνίας παγκοσμίος μαζί της!

Οκτώβριος 22, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Νέα |
|
10 Σχόλια

Το Firas White Passion, είναι ένα ζεστό ρόφημα λευκής σοκολάτας με γεύση φράουλα ή φρούτα του δάσους και τόνους βανίλιας Μαδαγασκάρης . Για να τo παρασκευάσετε θα χρειαστείτε ένα πολύ καλό μίγμα λευκής σοκολάτας φυσικά, φρέσκο γάλα, σιρόπι παγωτού με γεύση φράουλα ή φρούτα του δάσους και ένα κλωναράκι βανίλια Μαδαγασκάρης.
Ζεστάνετε μαζί, αρχικά 160 ml φρέσκο γάλα, 50 gr μίγμα λευκής σοκολάτας, 30 ml σιρόπι παγωτού με γεύση φράουλα ή φρούτα του δάσους και ένα κλωναράκι βανίλια Μαδαγασκάρης κομμένο στη μέση, ανακατεύοντας καλά, μέχρι να φτάσει το μίγμα σας την θερμοκρασία των 70 βαθμών Κελσίου. Στην συνέχεια σερβίρετε σε γυάλινη κούπα, γαρνίροντας το ρόφημα σας με μια ροζέτα σαντιγί και ένα ζαχαρωτό.. Δοκιμάστε την λοιπόν..
(Αν τώρα έχετε απελπιστεί από τις μάρκες λευκής σοκολάτας που υπάρχουν στην αγορά και θέλετε να δοκιμάσετε κάτι διαφορετικό, λιώστε μια πλάκα λευκής σοκολάτας μέσα σε ένα μπεν μαρί και χρησιμοποιήστε το σαν την βάση του ροφήματος σας, προσθέτοντας τα ανωτέρω υλικά, τηρώντας τις ίδιες διαδικασίες.)
Οκτώβριος 20, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Συνταγές |
συνταγές ροφημάτων, σοκολάτα, Σοκολάτα, λευκή σοκολάτα, white chocolate |
3 Σχόλια

Αν και η λευκή σοκολάτα δεν περιέχει καθόλου καφεΐνη, το γεγονός ότι η ζήτηση της ολοένα και αυξάνεται από τον τελικό καταναλωτή σε όλα τα café της Ελλάδας και το γεγονός ότι σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει από πού προέρχεται, με υποχρεώνει να αναφερθώ στο συγκεκριμένο post σε αυτήν.Η λευκή σοκολάτα είτε σε μορφή ροφήματος είτε σαν γλύκισμα, αποτελείτε από βούτυρο κακάο, στερεά γάλακτος, ζάχαρη, λεκιθίνη και αρωματικά όπως η βανίλια.
Το βούτυρο κακάο βοηθάει την λευκή σοκολάτα να μένει σταθερή σε θερμοκρασία δωματίου αλλά και να λιώνει στο στόμα μας. Επίσης, δίνει μια βελούδινη αίσθηση στον ουρανίσκο μας. Προέρχεται από τους κόκκους του κακάο κατά την επεξεργασία τους για σοκολάτα και σκόνη κακάο. Το βούτυρο κακάο είναι από τα πιο σταθερά λιπαρά, περιέχει φυσικά αντιοξειδωτικά που εμποδίζουν την αλλοίωση και δίνουν διάρκεια ζωής δύο με πέντε χρόνια στο τελικό προϊόν. Χρησιμοποιείται σε φαγητά, καλλυντικά και σαπούνια. Μήπως μετά από όλα αυτά, θα την βλέπετε λίγο διαφορετικά;
Οκτώβριος 17, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Σοκολάτα |
σοκολάτα, Σοκολάτα, white chocolate |
9 Σχόλια
Αυτές τις ημέρες βρίσκομαι στην Κέρκυρα, όπου πραγματοποιούνται τα σεμινάρια της barista academy. Με μεγάλη μου χαρά ξανασυνάντησα στο νησί τον Κερκυραίο φίλο μου Νίκο Δουκάκη, ο οποίος πέρυσι στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Latte Art κατάκτησε την 4η θέση. Δεν χάσαμε καιρό λοιπόν και βρεθήκαμε πίσω από την μπάρα του café στο οποίο εργάζεται και σαν μικρά παιδιά διασκεδάσαμε κάνοντας κάθε μορφής σχέδιο, σε ότι κούπα και σκεύος βρίσκαμε μπροστά μας…

Τίποτα πιο ωραίο από μια ποιοτική κούπα καφέ, καλή παρέα και απίστευτη θέα! Αν βρεθείτε ποτέ στην Κέρκυρα, ψάξτε να βρείτε τον Νίκο. Θα χαρεί να σας φτιάξει καφέ και να συνομιλήσει μαζί σας για αυτό που όπως ο ίδιος λέει είναι το πάθος και η ζωή του όλη… ο καφές και το latte art!

Οκτώβριος 15, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Latte art |
|
7 Σχόλια

Το Mochaccino είναι ένα ρόφημα ευρέως διαδεδομένο σε παγκόσμια κλίμακα και μπορεί κάποιος να το φτιάξει το ίδιο εύκολα και στο σπίτι του. Σερβίρεται ζεστό και κρύο. Ας ξεκαθαρίσουμε όμως, τι είναι το Mochaccino..
Το Mochaccino σερβίρεται συνήθως σε γυάλινη κούπα των 160 ml και αποτελείται από έναν φρεσκοπαρασκευασμένο espresso (25 έως 35 ml), ρόφημα σοκολάτας (100 ml) και γαρνίρεται με σαντιγί ή αφρόγαλα και σιρόπι παγωτού σοκολάτα. Αν τώρα η χωρητικότητα της κούπας είναι μεγαλύτερη (όπως π.χ. στο σκίτσο) αλλάζουν οι δόσεις!
Η κανονική του ονομασία είναι Mochaccino, αλλά μπορείται να το βρείτε γραμμένο και σαν Moccaccino, Mokaccino κοκ. Αυτό που μετράει δεν είναι το όνομα αλλά να πίνουμε αυτό που πρέπει..
Επί της ευκαιρίας και μετά από την επισκεψιμότητα που είχαν τα posts της σοκολάτας, την 1 Δεκεμβρίου θα κληρωθούν 3 συσκευασίες σοκολάτας, για τρεις τυχερούς. Στην κλήρωση συμμετέχουν όλοι όσοι έχουν αφήσει κάποιο comment σε οποιοδήποτε post από την έναρξη του blog. Καλά επιτυχία σε όλους…
Οκτώβριος 11, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Συνταγές |
|
10 Σχόλια

Η σοκολάτα γάλακτος ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ baharona από τον Άγιο Δομίνικο, που έχει φρουτώδη και ελαφρώς ξινή γεύση.
Η γλυκιά μαύρη σοκολάτα ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ san marcos de Tarrazu από την Κόστα Ρίκα, που έχει μεγαλύτερη διαρκεία στο στόμα.
Η Αφρικάνικη μαύρη σοκολάτα ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ domaine Sarsell Moka από την Ζιμπάμπουε, που έχει αρκετά όξινη γεύση.
Η σοκολάτα τύπου Criollo ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ tachira από την Βενεζουέλα, που είναι ανώτερης ποιότητας και έχει έντονο άρωμα λουλουδιών.
Η Ασιατική σοκολάτα ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ papouasie, που έχει άρωμα ξηρών καρπών και κακάο.
Η πικρή σοκολάτα ταιριάζει καλύτερα με τον καφέ Java blue tower, που είναι πλούσιος και δυνατός με νότες σοκολάτας.
Οκτώβριος 9, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Σοκολάτα |
|
12 Σχόλια

Η καλλιέργεια του καφέ στην ίδια περιοχή με τη σοκολάτα εξηγεί ασφαλώς το επιτυχημένο πάντρεμα του καφέ με τη σοκολάτα: φυτρώνουν στο ίδιο ισημερινό κλίμα, συχνά το ένα δίπλα στο άλλο. Οι βοτανικές ποικιλίες μειώνουν τις διαφορές μεταξύ τους. Ίσως η δοκιμασία της φωτιάς, το καβούρντισμα, που υφίστανται τόσο η σοκολάτα όσο και ο καφές, τους δίνει ένα κοινό άρωμα.
Ένα κομματάκι μαύρης σοκολάτας στη γλώσσα μαζί με καυτό καφέ αναδίνει υπέροχα αρώματα. Στη σύγκρουση της ύλης (στερεό με υγρό) προστίθεται και η μάχη της θερμοκρασίας (κρύο με ζεστό). Η σοκολάτα παραδίδει γρήγορα τα όπλα, μετατρέπεται σε μια πλούσια ρευστή μάζα, ακόμη πιο εύγευστη όταν έρχεται σε επαφή με τον καφέ. Τα αρώματα συμπληρώνουν το ένα το άλλο με τέλειο τρόπο. Κρίμα που η σοκολάτα που σερβίρεται με τον καφέ είναι συνήθως μέτριας ποιότητας…
Οκτώβριος 6, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Σοκολάτα |
Coffee, Σοκολάτα |
7 Σχόλια

Η εταιρία Bodum US στα μέσα του Σεπτέμβρη κατηγόρησε την εταιρία Starbucks για την αντιγραφή του σχεδίου της καφετιέρας εμβόλου (French press) και την πώληση της μέσα στα καταστήματα των Starbucks παγκοσμίος. Οι δικηγόροι της εταιρίας Bodum ζητάνε 10 εκατ. δολλάρια ως αποζημίωση από τα Starbucks για τις πωλήσεις της επετειακής έκδοσης French press των Starbucks η οποία ήταν πιστό αντίγραφο της αντίστοιχης έκδοσης της Bodum.
Τα Starbucks από την μεριά τους υποστηρίζουν ότι διαθέτουν το συγκεκριμένο σκεύος τα τελευταία είκοσι χρόνια και δεν έχουν κάνει ακόμα κάποια άλλη επίσημη δήλωση. Το μέλλον λοιπόν θα δείξει την έκβαση αυτής της υπόθεσης..
Οκτώβριος 4, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Νέα |
|
4 Σχόλια

Από την στιγμή που τα εστιατόρια The fat duck και El Bulli ανακηρύχθηκαν “Best restaurant” το 2005 και 2006 από το Restaurant Magazine, η μοριακή γαστρονομία κέντρισε το παγκόσμιο ενδιαφέρον. Αυτό το ενδιαφέρον δημιούργησε και την ανάγκη για μεγαλύτερη γκάμα τέτοιου είδους υλικών. Στην Ευρώπη, τα υλικά αυτά είναι τα γνωστά σε όλους μας E (έψιλον) που ποικίλουν από το E400 έως το E499. Τα Ε περιλαμβάνουν τα χρώματα (E100 έως Ε199), συντηρητικά (E200 έως E299), ρυθμιστικά οξέων, αντι-οξιδωτικά στοιχεία (E300 έως E399 και E500 έως E599). Ο κώδικας αυτός ονομάζεται Codex Alimentarius και σας παραθέτω παρακάτω ένα μέρος αυτού πιο αναλυτικά:
E322 Lecithin
E327 Calcium lactate
E331 Sodium citrates
E400 Alginic acid
E401 Sodium alginate
E402 Potassium alginate
E403 Ammonium alginate
E404 Calcium alginate
E406 Agar
E407 Carrageenan
E407a Processed eucheuma seaweed
E410 Locust bean gum (Carob gum)
E412 Guar gum
E413 Tragacanth
E414 Acacia gum
E415 Xanthan gum
E416 Karaya gum
E417 Tara gum
E418 Gellan gum
E422 Glycerol
E425 Konjac
E440 Pectins
E441 Gelatine
E461 Methyl cellulose
E463 Hydroxypropyl cellulose
E464 Hydroxy propyl methyl cellulose
E466 Carboxymethyl cellulose
E473 Sucrose esters of fatty acids
E474 Sucroglycerides
E621 Monosodium glutamate
E631 Disodium inosinate
E636 Maltol
E953 Isomalt
E1103 Invertase
E1400 Dextrin

Αυτά τα υλικά, εκτός της ζελατίνης, δεν είναι διαδεδομένα και διαθέσιμα σε μαγαζιά με πρώτες ύλες. Όποιος λοιπόν θέλει να προμηθευτεί κάποια από αυτά, για να πειραματιστεί μαζί τους, μπορεί να επισκεφτεί το link http://www.texturaselbulli.com/ENG_AFA/index.html και να δώσει την παραγγελία του.
Στο παγκόσμιο πρωτάθλημα barista στο Τόκυο, δέκα διαγωνιζόμενοι χρησιμοποίησαν αυτά τα υλικά και αυτές τις τεχνικές προκειμένου να παρασκευάσουν το signature beverage τους. Κανένας από αυτούς δεν ήταν στην πρώτη δεκάδα της τελικής κατάταξης. Τα αναφέρω όλα αυτά για να σας προβληματίσω και να σας ξεκαθαρίσω την αποψή μου. Θεωρώ ότι ο καφές θα πρέπει να είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να κηνυγάμε την βελτίωση της ποιότητας του με άλλα μέσα και όχι μέσο του εντυπωσιασμού που προσφέρουν αυτού του είδους τα υλικά και πως πρέπει να αναλογιστούμε αν αυτή η βελτίωση που όλοι επιδιώκουμε, έρχεται μέσα από υλικά που ανήκουν στην κατηγορία των Ε (έψιλον) και τα ονομάζουν διαφορετικά π.χ. Algin, Calcic, Citras etc προφανώς για να παραπλανήσουν τον καταναλωτή!
Οκτώβριος 1, 2007
Δημοσιεύθηκε από
Tasos |
Μοριακή γαστρονομία |
|
2 Σχόλια