Greek or Turkish Coffee ?

Τουρκικός καφές, ελληνικός καφές, αρμένικος καφές, αραβικός καφές, μεσανατολικός καφές, κυπριακός καφές, βυζαντινός καφές … Ο καφές αυτός, ονομάζεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα με την χώρα που παρασκευάζεται. Όμως, επισήμως μετά από απόφαση της παγκόσμιας ομοσπονδίας του καφέ και δυστυχώς για την κουλτούρα που έχουμε αναπτύξει σαν λαός γύρω από αυτόν, θα ονομάζεται διεθνώς ως τούρκικος καφές.

Βασικό εργαλείο της παρασκευής του τούρκικου καφέ είναι το λεγόμενο μπρίκι, μέσα στο οποίο πρέπει να βράσει (σχεδόν) το μίγμα του νερού (75ml), με τον καφέ και τη ζάχαρη που ανακατεύουμε στην αρχή με το αναδευτήρι ή το κουταλάκι. Επίσης χαρακτηριστικό είναι και το καϊμάκι του. Ένας πηχτός αφρός που δημιουργείται κατά την βράση του καφέ. Η παρασκευή του τούρκικου καφέ θεωρείται επιτυχημένη όταν το καϊμάκι διατηρείται κατά το σερβίρισμά του. Σερβίρετε σε φλιτζάνι μικρό ή χοντρό (του καφέ), αργά, κατά τις ακόλουθες ονομασίες παρασκευής: Σκέτος (80 ml νερό + 1 κουταλάκι καφέ) , Μέτριος (80 ml νερό + 1 κουταλάκι καφέ + 1 κουταλάκι ζάχαρη) , Γλυκός (80 ml νερό + 1 κουταλάκι καφέ και 2 κουταλάκια ζάχαρη). Άλλες ονομασίες όπως “βαρύ γλυκός”, ή “πολλά βαρύς” ή “βαρύ γλυκός και όχι”, αφορούν την επιτυχία στο καϊμάκι με ανεβοκατέβασμα του μπρικιού όταν σερβίρετε στο φλιτζάνι. Στο διπλό καφέ οι δοσολογίες απλά διπλασιάζονται.

Η παρασκευή του καφέ με αυτόν τον τρόπο ( δηλ. χωρίς φιλτράρισμα), προέρχεται από τον Αραβικό κόσμο. Στην Ελλάδα ήρθε μέσο των Τούρκων, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Σύμφωνα με την παράδοση οι πρώτοι που παρασκεύασαν τέτοιου είδους καφέ ήταν οι Βεδουίνοι της Μέσης Ανατολής οι οποίοι έβαζαν την χύτρα του καφέ πάνω στην άμμο που κάλυπτε την στάχτη και τα κάρβουνα για να τα κρατήσει ζωντανά. Γι’ αυτό υπάρχει και η παράδοση να ψήνεται ο καφές πάνω σε άμμο (στη χόβολη) στα παλαιομοδίτικα καφενεία και στα σύγχρονα café, που ξέρουν να κάνουν σωστά τον τούρκικο καφέ. Ο τούρκικος καφές, δεν πρέπει σε καμία των περιπτώσεων να γίνεται στο ακροφύσιο της μηχανής του espresso, μιας και ο καφές γίνεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και δεν προλαβαίνει να εκχυλίσει ούτε καν το 5% των γευστικών συστατικών του. Η διάδοση του στα Βαλκάνια είναι απόρροια της εμπορικής ακμής του λιμανιού της Υεμένης. Η παρουσία του στην περιοχή είναι μακρά, αφού στις αφηγήσεις για την άλωση της Κωνσταντινούπολης διάφοροι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι η “Πόλις” είχε περί τα 300 με 500 καφενεία.